كتاب حاوی گزیده ای است از اشعار سنایی و تعلیقات فراوانی كه مؤلف بر آن ها نوشته است. مؤلف كوشیده است كتابی فراهم آورد كه نوآشنایان با ادبیات فارسی بتوانند شعر سنایی را به رغم پیچیدگی های آن بخوانند، بفهمند و از آن لذت ببرند.

در مجموعه ی حاضر، اشعاری بامضامینی هم چون “تنهایی”، “عشق” و “حسرت” در قالب نو و کلاسیک سروده شده است. در یکی از قطعات می خوانیم: خانه دل تنگ غروبی خفه بود/ مثل امروز که تنگ است دلم/ پدرم گفت چراغ/ و شب از شب پرشد/ من به خود گفتم یک روز گذشت/ مادرم آه کشید/ زود برخواهد گشت/.

این کتاب، امیرخسرو را در عصر و زمانه و زادگاه خودش معرفی می کند و تأثیر او را بر فرهنگ و زبان جنوب آسیا باز می شناسد.