کتاب حاضر برای نخستین بار نشان می دهد که ادبیات و فرهنگ ما با یک موش و گربه مواجه نبوده است، بلکه کاتبان و علاقه مندان این قصه که عموماً مردمانی عامی بوده اند در درازای زمان موش و گربه های گـونـاگونـی را برسـاختـه و آنچـه را خـود می خواسته اند به قالب این قصه و به نام عبید زاکانی درآورده اند.

لیلی و مجنون نام مجموعه شعری از نظامی گنجوی، شاعر ایرانی است. این مجموعه سومین مثنوی از مجموعه مثنوی هایی است که به خمسه نظامی معروف اند. بیشتر محققان اعتقاد دارند که بن مایه های پراکنده این داستان برگرفته از اشعار و افسانه های فولکلور در زبان عربی است که نظامی ایرانی سازی کرده است.

به همین منظور کتاب حاضر برگزیده ای است از غزل ها، مثنوی ها، قصیده ها، چهارپاره ها، رباعی ها و شعرهای نیمایی. حسین منزوی شاعری است که بن مایه ی موضوعی اصلی شعرش عشق است. او چه در قالب غزل، چه در سایر قالب های شعری از عشق سخن گفته است.

ترا من چشم در راهم شباهنگام که می گیرند در شاخ تلاجن سایه ها رنگ سیاهی وزان دلخستگانت راست اندوهی فراهم؛ ترا من چشم در راهم. شباهنگام، درآندم ک بر جا دره ها چون مرده ماران خفتگانند؛ در آن نوبت که بندد دست نیلوفر به پای سرو کوهی دام گرم یاد آوری یا نه، من از یادت نمی کاهم؛ ترا من چشم در راهم.