او این اثر را زمانی که در سفر بوده است، سروده و هنگام بازگشت به شیراز، آن را به دوستانش عرضه کرده است. این اثر در قالب مثنوی و در بحر متقارب (فعولن) سروده شده و از نظر قالب و وزن شعری «حماسی» است، هر چند که از نظر محتوا به اخلاق و تربیت و سیاست و اجتماعیات پرداخته است.

هشت کتاب، چنان که از نامش برمی آید، شامل هشت دفتر شعر (کتاب) است:مرگ رنگزندگی خواب هاآوار آفتابشرق اندوهصدای پای آبمسافرحجم سبزما هیچ ما نگاه

کتاب گلستان را شیخ مشرّف بن مصلح سعدی شیرازی (متوفی به سال ٦٩١ یا ٦٩٤ هجری قمری ) به سال ٦٥٦ تصنیف کرد. این کتاب مشتمل است بر مقدمه ای در نعت خدا و سبب تحریر کتاب و آن گاه هشت باب گلستان می آید: در سیرت پادشاهان، در اخلاِ ق درویشان، در فضیلت قناعت، در فواید خاموشی، در عشق و جوانی، در ضعف و پیری، در تأثیر تربیت، در آداب صحبت؛

تذهیب و مینیاتور استاد فرشچیان/مقدمه دکتر الهی قمشه ای/خوشنویسی روی جلد استاد شیرچی/خوشنویسی کاوه اخوین

دیوان حافظ کتابی است مشتمل بر همه اشعار باقی مانده از حافظ. بیشترِ این شعرها به زبان فارسی است، اما اشعار ملمع (به زبان فارسی و عربی) و یک غزل تمام عربی هم در آن به چشم می خورد. مهمترین بخش این دیوان، غزلیات است.