در طول داستان، جوکلین، به یکی از خادمان کلیسا که مردی است مفلوج تمایل پیدا می کند و این امر باعث عذاب روحی او می شود. . .

[‘«ایمره كرتیس»، نویسنده مجارستانی در این رمان واقعیت تأثیر یك نظام خودكامه را بر سرنوشت آدمی نشان می دهد و دوگانه خیر و شر را در غیاب آزادی به چالش می كشد.

وجه غالب این کتاب، گذشته از برازندگی و خوش ذوقی در بیان و زبان، طنز و شوخ طبعی طعنه آمیزی است که زیر لایه آن شک و بدبینی، خود را می نمایاند. طنز آن، همان گونه که بارگاس یوسا به درستی تشخیص داده، دو وجه دارد: نخست، وجه کلامی، به ویژه در گفتارها که در سراسر رمان موج می زند؛