شاید چندتا از این رباعی ها را در نیشابور و کدکن گفته باشم. بقیه را در تهران و در فرهنگستان سروده ام، با این همه عنوان”رباعیاتی از نیشابور”را برای این مجموعه بسیار می پسندم. این نیشابور بیش از آنکه نقطه ای روی نقشۀ جغرافیای خراسان باشد نوعی حال و هوای روحی است. درست مثل مجموعۀ ” در کوچه باغ های نشابور” که نیم قرن پیش از این انتشار یافت.

رباعیات خیام نام مجموعه ای است که از رباعی های منسوب به غیاث الدین ابوالفتح عُمَر بن ابراهیم خیام نیشابوری مشهور به خیام فراهم آمده است. این رباعی ها در سده های پنجم و ششم هجری قمری به زبان فارسی سروده شده اند و عمدتاً بیانگر دیدگاه های فلسفی او هستند.

کتاب ذیل تاریخ گزیده بی گمان یکی از مدارک عصری مهم درباره ی وقایع و حوادث مربوط به سلسله های جلایری و چوپانی میان سالهای 742 تا 794 ق و به طور کلی حوادثی است که به طور اخص در آذربایجان و ارّان (این سو و آن سوی رود ارس) پیش آمده بوده است.