دویدم و دویدم یکی از کهن ترین ترانه – متل های ایرانی است که پیشینه ای بلند در تاریخِ فرهنگ این سرزمین دارد. این ترانه – متل روایت داد و دهش است، از یک دست بگیر و از دست دیگر ببخش.

تازه متوجه می شوم کلیدی که توی دستم است کلید خانه ی ایران است. خیره به آن می مانم. دوتا هستند؛ یکی کوچک، یکی بزرگ. باور نمی کنم کلیدی که کف دستم است قفلی در دنیای بیرون نداشته باشد. کلید دارم، اما خانه نه. احساس مال باخته ای را دارم که همه ی دارایی اش را در قماری باخته است

در این زمان بسیاری از موضوع هایی که بین جوانان متفکر و نویسندگان آن زمان متداول بود مورد بررسی قرار گرفته است استقلال عمل حد اختیار انسان و خوی و شیوه نیهیلیستی از جمله این مباحث.