خـوآن دلاکـروث (یوحنـای صلیبـی) از بزرگ تریـن عرفـای سـده های میانـه اسـت کـه در قـرن شـانزدهم میلادی در اسـپانیا می زیسـت و نوشـته های تعلیمی و غیرشـخصی او در باب سـلوک عرفانی، که به صورت سـروده هایی همراه با شـرح و تفسـیر عرضه شـده اسـت، به شـدت در عرفان مسـیحیت تأثیرگـذار بوده اسـت.

این کتاب در پی یافتن پایه ای مادی برای «خواهرانگی»، سراغ کار خانگی میرود و برای متمایز ساختن کار زن خانه دار که زنان برای انجام آن تربیت و با آن تعریف می شوند. و همچنین برای نشان دادن اینکه نیروی کار یعنی طبقه کارگر محصول این کار است از تمام تحلیل های پیشین جامعه سرمایه داری فاصله می گیرد؛

عده ای از ایران شناسان، پژوهشگران و صاحب نظران ادبی در طی یک همایش ادبی در ایالات متحدۀ آمریکا در ضمن مقاله های خود کوشیده اند به صورت علمی و تحقیقی به این پرسش ها پاسخ دهند:فروغ و نیروهای سرکوبگر در فرهنگ ایران (حمید دباشی)، شعر زنان ایران تا دهۀ ۱۹۵۰ (ایوان سندلر)، زندگینامه نویسی و فروغ فرخزاد (ویلیام هاناوی)، زندگینامۀ شاعرانه و…

| فکر اصلی پشت این کتاب ساده و روشن است: یونان و روم باستان به عنوان تمدن هایی پاگان، و تا حد زیادی به هم پیوسته، تمدن هایی کثرت گرا، دنیوی، فخیم و شیفتۀ امر حسّانی ـ زیبا بودند.