کلیسای شیطان

داستان های ماشادو اغلب شامل تصویری چیره دستانه و طنزآمیز از ارزش های طبقه ی متوسط و ساختار اجتماعی برزیل در دوره ی امپراتوری دوم و نخستین سال های جمهوری در این کشور است. اگر ماشادو خود را به نوشتن داستان های عاشقانه ی اخلاقی و مطبوع و نیز حکایاتی در باب دسیسه چینی های محافل بالای جامعه محدود می کرد، میراث او برای نسل های آینده چیزی نمی بود جز تصویر مینیاتوری اندکی طعنه آمیز و البته دلنشین و سرگرم کننده ای از دوران خوش جامعه ی برزیل. اما از اواخر دهه ی ۱۸۷۰ داستان های او رفته رفته بدل شد به حمله ای هجوآمیز و ویرانگر به جامعه ی آن روز برزیل و البته کل بشریت. چنان که هلن کالدوِل می گوید، «در داستان های ماشادو چیزی نمی بینیم که نشان دهد او از عصری که در آن می زیست و نیز از وطن خود چندان رضایتی داشته است».
منبع: وب سایت نشر موسسه فرهنگی هنری خانه هنر مَد