خاطرات پس از مرگ براس کوباس

“ژواکیم ماریا ماشادو دآسیس”، نویسنده برزیلی این کتاب، زندگی خود را با زبانی آمیخته به طنز و در قالب زمان روایت می کند و طی آن از عواطف، هیجانات،بلند پروازی ها، شکست ها و پیروزی های خود، از اوان کودکی تا دمدمه های مرگ، سخنمی گوید” .ماشادو دآسیس در آغاز کتاب با وجد و شور برخاسته از خودآگاهینویسنده که از سر لطف خواننده را هم در آن شریک می کند، سرمشق های قرنهجدهمی زندگی نامه خود را با این اخطار جدی نام می برد :راستش را بخواهیداین کتاب همه اش روده درازی و پرگویی است، و من که براس کوباس باشم، اگرهم در نوشتن آن از سبک آدمی مثل استرن یا زاویر دمستر تقلید کرده باشم، احتمالایک جور بدبینی آکنده از نق و نوق و گنده دماغی خاص خودم را چاشنی آن کرده ام . کاملا امکانش هست .این نوشته آدمی است که دیگر مرده .من این کتاب را با قلمنشاط و مرکب مالیخولیا نوشتم و خودتان می توانید حدس بزنید که از این پیوندچه معجونی به بار می آید …(ماشادو در سال 1839به دنیا آمد .او شخصیت براسکوباس، نویسنده زندگی نامه بعد از مرگ، را یک نسل مسن تر انتخاب می کند و سالتولد او را به 1805می برد (.نوشتن این رمان که تلاشی است برای پیش بینیسالخوردگان از جمله کارهایی است که نویسندگانی با خلق و خوی مالیخولیاییهمچنان به آن گرایش دارند .”