رفقای من (پالتویی)

رفقای من از یک سو تأملی است پیچیده و به دور از احساسات گرایی دربارۀ چیستی رفاقت و از سوی دیگر، روایتی جان سوز و تکان دهنده از احوال آنان که در بند تبعید و حرمان اند. زبان پیراسته و روایتِ گیرا و اثرگذار این کتاب ستودنی است.
ــ هیئت داوران جایزۀ بوکر، 2024
در رفقای من، از رابطۀ پرفرازونشیب سه مرد لیبیایی می خوانیم که رفاقتشان در جریان تبعید از وطن شکل می گیرد. مواجهۀ هریک از آنها با حیات نابه سامان کشورشان متفاوت است اما فرهنگ و گذشتۀ مشترکْ مسیر زندگی و هویتشان را در گذر سال ها به هم پیوند می دهد. اگر رفاقت اقلیمی باشد که در آن برای خود منزلگاهی می سازیم، تحولات لیبی در جریان بهار عربی راوی و رفقایش را اسیر اقلیمی تنگ و ناامن می کند، جایی که در آن باید میان آنچه در سرزمینشان به جا گذاشته اند و زندگی ای که در تبعید ساخته اند یکی را انتخاب کنند، جایی که اندوه و تردید و خشونت، وجوه تازه ای از معنای رفاقت را آشکار می کند.
منبع: منبع: پشت کتاب