سال هاست که سفر می روم و می نویسم. در آغاز هر سفر، دوستانم و بسیاری از کسانی که کارهایم را دنبال می کنند از من می پرسند که مقصدم کجاست و من مقصدم را می گویم واکنش ها معمولاً متفاوت است. بعضی ها هیجان زده می شوند و می گویند که دوست دارند یک روز به آنجا بروند و خیلی ها هم سری تکان می دهند و برایم آرزوی موفقیت می کنند.

کتاب حاضر مشتمل است بر چهل نامة کوتاه عاشقانه از نادر ابراهیمی ـ نویسندة معاصر کشورمان ـ خطاب به همسرش. وی در این نامه ها به جریان های عادی زندگی اشاره می کند. این نامه ها را می توان سخنان بسیاری از افراد به همسرانشان دانست.

بخش دوم، حاوی یادداشت های روزنامه ای نویسنده است. مقالات بخش سوم، کم و بیش ماهیت سیاسی دارند. در بخش چهارم، مشکلات بر سر راه ادبیات دورة مدرن طی مقالاتی بازگو شده است و پژوهشی دربارة «فرانتس کافکا» مقالة پایانی کتاب را تشکیل می دهد.

این را سال 1343 خواندم، وقتی سیکل اول دبیرستان بودم، هنوز سالم و سرزنده به زندگی اش در کتابخانه ام ادامه می دهد، خیلی دوسش دارم و برایم عزیز است. همچنان بوی به می دهد. البته این بو در حافظه من است نه در اوراق کتاب، حالا چرا بوی به؟

کتاب حاضر، زندگی نامه خودنوشت ولادیمیر ناباکوف است. در این کتاب بیان می شود که ناباکوف هرگز درباره‏‏ اعتقادات سیاسی پدرش چون وچرا نکرد و یا علیه آن نشورید. پس از قتل پدرش ردای صداقت و شرافت او را بر تن کرد و تا پایان عمر به عقاید آزادی خواهانه او وفادار ماند.