بخشی از مقدمه ی ژان کلود کریر بر کتاب:شمس تبریزی شخصیت شگفت انگیزی است. شفاف و تیره در جست وجوی دوباره زاییدن، شکل دادن و ساختن پیر و مُرادی است که باید او را ترک، انکار و شاید فراموش کند. این مُراد، این شیخ، این شهنشه بیان، این شاعر تنومند، شخص او نیست.

از نظر دانش پزشکی نازایی نقص جسمانی است، اما در ذهن زنانی که نمی توانند بچه دار شوند نازایی جرم است؛ جرمی که هرگز بخشیده نخواهد شد. شاید علت ساده اش این باشد که همه ی ما از کودکی و احتمالاً تا آخر عمر مادرهای مان را ستایش می کنیم.

«رکسان گی»، نویسنده فمینیست «نیویورک تایمز» در این کتاب با احساس از غذا و بدن می گوید و از احساسات و درگیری های روانی خودش استفاده می کند تا نگرانی مشترک ما درباره لذت، ظاهر، سلامت و زوال را از جنبه ای متفاوت به تصویر بکشد.

کتاب حاضر، رمانی خواندنی از نویسنده ای عربستانی درباره زندگی محی الدین ابن عربی است. این اثر جزو معدود آثاری است که با زبانی داستانی به زندگی این اندیشمند جهان اسلام می پردازد.

یادگار نهاد تا راهی در پژوهش و کاوش برای آیندگان باز باشد. بیش از دو سد سال است که این منظومه کوچک که «قصه سنجان» خوانده شده، مورد بهره گیری خاورشناسان و پژوهشگرانی است که در این زمینه کار و کوشش می کنند. قصه سنجان داستان مهاجرت غم انگیز گروهی از زرتشتیان ایران پس از گشوده شدن ایران به وسیله مهاجمان تازی به هندوستان است.