این کتاب حاصل توجه پژوهشگران متاخر به تاریخ روابط ایران و مهم ترین همسایه اش، یعنی روسیه است. از سده ی هجدهم این رابطه همواره نامتوازن بوده و ایران، همسایه ی کهتر، آسیب پذیر و تاثیر پذیر بوده است. از این رو، عمده مقالات کتاب به تاثیر روسیه و ملت آن بر ایران در دویست سال گذشته پرداخته اند.

از همان روز که چشم به جهان گشودمفقط یک چیز یاد گرفتم:پُل ساختن در جهان، تا می توانم، و هرچه بیشتر بهتردر روشنایی صبحپلی بر فاصلۀ کوتاه میان دو ساختمان می زنمپلی می سازم که قلب ها را به هم پیوند دهد، قلب مردمی را که بی هدف شتابان از کنار هم می گذرند. امّا دست هیچ یک از آن ها نمی تواند فاصلۀ قلب ها راکه از هم بریده اند، پُر کند.

کتاب سپید روایتی است در سوگ مرگ نوزادی دو ساعت پس از تولدش. راوی همان قدر به زندگی دوساعتۀ خواهرش ارج می نهد که به داستان خداحافظی اش از دنیا. راوی لیستی از اجسام و مفاهیم سفیدی که مستقیم یا غیرمستقیم با زندگی و مرگ خواهر نوزادش در ارتباط است تهیه می کند؛

سه قهرمان اصلی رمان که هر یک از دیگری غیرقابل اعتمادترند در تقاطعی مرگبار از سرنوشت به هم می رسند. عکاسی که چهره اش یاد کسی نمی ماند، آرشیوی از رازهای سربه مهر مردم شهر دارد، آرشیوی که برای بی آبرویی هر کسی کافی است. زنی فتان و زیبا با شخصیتی دو پاره که حافظه اش همچون دختری نوجوان معصوم است.

کتاب به سراغ دامنۀ وسیعی از متفکرانِ سده های مختلف، از توماس مان در قرن شانزدهم تا بسیاری از برندگان جایزۀ نوبل در عصر حاضر، می رود، شرح مختصری از زندگی و حرفۀ هر یک به دست می دهد و به آثار برجستۀ آنها اشاره می کند.