از همان روز که چشم به جهان گشودمفقط یک چیز یاد گرفتم:پُل ساختن در جهان، تا می توانم، و هرچه بیشتر بهتردر روشنایی صبحپلی بر فاصلۀ کوتاه میان دو ساختمان می زنمپلی می سازم که قلب ها را به هم پیوند دهد، قلب مردمی را که بی هدف شتابان از کنار هم می گذرند. امّا دست هیچ یک از آن ها نمی تواند فاصلۀ قلب ها راکه از هم بریده اند، پُر کند.

این کتاب شامل نه داستان کوتاه است. داستان ها فضایی سورئال دارند و نویسنده تلاش کرده معضلات اجتماعی و ناهنجاری ها را در قالب مضامین و روایات خلاقانه بیان کند. فرم و محتوای داستان ها به بهترین شکل ممکن در خدمت بیان موضوع قرار گرفته اند و کشش و جذابیت آن ها از قوت های این مجموعه داستان است.

مذاکرات را گذاشتند توی چایخانه ی من و تو برای اولین بار بود که دلام خواست به یادت کیک بپزم سیاه تر از کیکهای تو نشد، اما طعم کیک سوخته ی تو چیز دیگری بود رعنا همان روزها یاد گرفتم قهوه درست کنم برای خودم که نه برای این اجنبیهای سربه راه شده نمی دانم چطور زبان هم را فهم می کردند آخرش قهوه و کیک را که خوردند پا شدند گویی چایخانه ی ما را گز…