«پنج و بیست دقیقه صبح که بشود چهل ساله می شوم و خودکشی می کنم. متأسفانه این ایده بکر که در زادروزم خودم را راحت کنم مال من نبود

(از تمام نقاطی که من دیده ام بدتر ایران ،است که هیچ جا به این درجه خراب و پریشان نیست جهت آن هم این است که در تمام زمین به این شدت ظلم از امراء و نفوذ..

تاریخ نگاری در ایرانِ عصر پیشامدرن عمدتاً مبتنی بر افسانه پردازی و اساطیر یا منحصر به نگارش تاریخ سلسله های شاهی و قبایل و گروههایی خاص بود و جنبۀ ملی..