این کتاب بر آن است تا به شیوه ای تحقیقی و مستند به منابع و مدارک مربوط، نشان دهد اولا فرهنگ و شعر و ادب فارسی، در ورای اشارات و تلمیحات و رموز و مظاهر گوناگون، بر چه پشتوانه سرشاری از اندیشه و ادراک تکیه دارد، دوم اینکه روشن کند درک ابعاد هنری و غنای فرهنگی آن بدون اطلاع از این اشارات و کنایه ها و اسرار و رموز ممکن نیست.

این کتاب دارای دو جستار بلند نوشتۀ اُسکار وایلد است که نخستین بار در سال 1891 به چاپ رسیدند.

«امروز درست دهمین روزی است که من به هیأت انسان در آمده ام و سرگرم این زندگی زمینی هستم. تنهایی ام بس ژرف است. به رفیقی نیازی ندارم، اما گاهی لازم می شود، از خودم بگویم، و هیچ کس نیست که با او صحبت کنم.

حتی انسان توانست فهمید. زنجره ی سخت کوشی نادیده گرفته میشود اما رؤیای بزرگی در سر دارد. داستان استعاره ای از بزرگ شدن است؟ الهام بخش تلاشهای قدردانی نشده در همه ی ماست؟ همه ی اینها و بیش از اینها