توکارچوک در رمان ضیافت اشباح نه تنها دست به تسویه حسابی فمینیستی با افلاطون و مان می زند بلکه می گوید آثار این دو نقاط عطف نمادینی است که با فاصله بیش از دوهزار سال از یکدیگر پیروزی بی چند و چون مردانگی را در مدیریت فکری جهان نشان می دهد او حمله به کلیشه های دوهزار ساله این آثار را بهانه ای می کند برای پرداختن به مشکلات امروزی دربارهٔ…

کتابی که اینک در دست دارید، تاریخ جهانی بدنامی، نخستین مجلد از مجموعه آثار داستانی برخس است که با این قلم به فارسی عرضه می شود، حاصل طبع آزمایی نویسنده در اوایل دهه ی سی عمر و دارای انسجام رویکرد و نیز انسجام موضوعی بسیار قوی.

هنگام سحر روستا به طرز مرگباری خاموش بود؛ نه خروسی می خواند و نه حیوانی عوعو می كرد. آفتاب صبحگاهی به نرمی و سفیدی آرد، خانه های ساكن و سست، درخت ها، كوچه ها و دره عمیق و گودی را كه احاطه شان كرده بود شستشو می داد. مثل آبی پاكیزه روستا را می شست و هیچ سایه ای پایین پای ما، پسرهای رها شده نمی انداخت.

مولود قضات در سومین رمانش داستانی جاده ای و خارق عادت را آغاز کرده است. او از واقع گرایی زندگی شهری فاصله گرفته و فضاها و آدم های تازه و عجیبی را روایت می کند. در طول داستان می بینیم که آدم ها، چه شهری باشند چه روستایی، سنتی باشند یا مدرن، در بنیان های احساس و زندگی تفاوتی ندارند و بیشتر از این که متفاوت باشند شبیهند.