این کتاب حاصل یک عمر کار هنری محمدابراهیم جعفری شاعر و نقاش معاصر ایرانی است. مجموعه ای از نقاشی ها و شعرهای او در کنار روایت های دوستان و آشنایانی که سال ها با او زیسته اند.

همین گستردگی شمول باعث شد سینما افق های انتظاری گوناگونی را نزد طبقات و گروه های اجتماعی و سیاسی مختلف بگشاید، به آرزوها و امیال متفاوتی دامن بزند و به تجارب متکثر و متنوعی میدان دهد که از همه شان در این کتاب با وازة جهان مَنِشی ایرانی یاد می شود.

عکاسان خانگی به طور معمول موقع عکس گرفتن دوربین را افقی نگه می داشتند که این روش عادیْ امتیازی بزرگ با خود همراه داشت که می توانستند چشم انداز وسیعتر و کاملتری از محل و نحوه ی زندگی مردم را نشان بدهند، آداب لباس پوشیدن و معاشرت کردن و نشست وبرخاست و مهمانداری و بچه بزرگ کردن و رخت شستن و پیک نیک رفتن و کار و زندگی و خوشبختی و بدبختی.