آن بالا، بر فراز جنگل، کلاغ کهنسالی پرواز می کرد. او فرسنگ ها به سوی شرق می پیمود تا کنار دریا گوش خوکی را که در زمان فراوانی پنهان کرده بود از زیرزمین بیرون بیاورد. حالا آخر پاییز بود و چیز خوراکی پیدا نمی شد.

کولاکوفسکی در این گفتارها با نگاه نافذ و نثر سرزندۀ خود به نقد و بررسی سوسیالیسم، کمونیسم، و ارزیابی الگوی حکومت های توتالیتر می پردازرد و مبانی و میراث آنها را می سنجد. او که خود در بخش مهمی از تحولات قرن بیستم حضور داشت، بیش از سی کتاب به چندین زبان نوشت و در زمان حیاتش «بزرگ ترین مورخ زندۀ جهان اندیشه» خوانده شد.

دو مؤلف این کتاب مردمی را سوژه ی اصلی دگرگونی می دانند که در برابر حجم انبوه فقدان ها راه دیگری را برای ادامه ی زندگی روزمره شان می یابند.