لی لی و باغ های جهنم

جهانگیر آشوری کتاب های درسی را ورق زد و گفت «چیزهایی که این جا نوشته عین آب خوردنه. هوش تو بیش تر از این حرف هاست.»این نخستین جمله ای بود که روز اول دبستان لی لی از پدر شنید. جهانگیر برایش برنامه ریزی ویژه ای ترتیب داد: «سؤال هایی رو که برات می نویسم جواب بده.»«چشم.»لی لی بابت آموزش های پدرش کل سال از برنامه های درسی جلو می افتاد. معلم چیزی روی تخته می نوشت و لی لی پوزخند می زد: «این رو که من یه ماه پیش خوندم، عین آب خوردنه.»جهانگیر ده ها مهمان دعوت می کرد و کارت های صدآفرین دخترش دست به دست می چرخیدند. شکل پرچم کشورها، نام پایتخت ها، سیاره های منظومه ی شمسی، مکالمه ی زبان انگلیسی و محاسبات ذهنی ریاضی گوشه ای از قابلیت های لی لی بود که در مجالس به نمایش گذاشته می شد. جهانگیر معرکه راه می انداخت، منتها نه با صفحات موسیقی و کتاب های نایابش ، بلکه با رونمایی از استعدادهای دخترش. به این ترتیب، با سندومدرک به همگان ثابت می کرد پدری نمونه است و جای خالی همسر بیمارش را همه جوره پر کرده.برای لی لی کتاب هایی خرید از مجموعه ی چرا چنین است؟ با عناوینی متنوع در مورد ویژگی حیوانات: چرا فیل عاج دارد؟ چرا عقاب پرواز می کند؟ چرا گردن زرافه دراز است؟
منبع: متن کتاب