خاکستری می گفت:
یک مُشت از من، درختی بود.
پیاله ای از من، کودکی
فنجانی از من، کبوتری.
آری آن خاکستر
تلِّ برهم انباشتة
تاریخ پیکر و رؤیای من بود.

«هر روز صبح، سپیده دم، روزتا، دختر باتیست، از رختخواب بیرون می پرید. چشمانش از خواب همچنان سنگین بود و پس از کش آوردن بازوها و پیچ وتاب ملیحانه ای که …

“ژواکیم ماریا ماشادو دآسیس”، نویسنده برزیلی این کتاب، زندگی خود را با زبانی آمیخته به طنز و در قالب زمان روایت می کند و طی آن از عواطف، هیجانات،بلند پ…