همه چیز هیچ چیز

هزار و یک شب نوین؛ اگر قرار بود فقط یک عبارت برای توصیف این داستان ها گفت، چنین چیزی باید می بود. قصه های این کتاب تعبیر عنوانش هستند: از تمام عالم پُرند اما اگر خوب نگاه شان کنی، چیزی از این جهان درشان نمی بینی. همه چیز هیچ چیز اولین کتاب سعید ریاحی فر است؛ فیلم نامه نویس و کارگردانی که داستان هایش به سبک و مکتب خاصی تعلق ندارد اما در آن ها رگه هایی از رئالیسم جادویی دیده می شود و گاهی خواننده را یاد داستان های بورخس می اندازد.
دختری به نام گندم زمینی از پدربرزگش به ارث می برد؛ تکه زمینی در ماه. پرندگانِ یک قالی ناپدید می شوند و همایون، خواننده ی بزرگی که حنجره اش زخمی است، یکی شان را پیدا می کند و خواندن و نخواندن را دوباره یاد می گیرد. درختان باغی خرم، پرورده با خاکستر مرده سوزی ها، قطع می شوند و به کارگاه نجاری یک سازنده ی ساز برده می شوند؛ صدای ساز این استاد را فقط کسانی می شنوند که گوش شان در برابر صداهای این جهان بکر است.
همه چیز هیچ چیز صدای دنیای ماست به آوایی نو؛ برای گوش مان تازه است اما به جان مان آشنا
منبع: صفحهٔ اینستاگرام چشمه