فلسفه پیاده روی

«گردش را نباید با قدم زدنی نشاط بخش در محل یا دوروبر خانه یکی گرفت، دومی درواقع فقط راهی است برای پی گرفتن رشتهٔ افکار یا پروراندن ایده ای که ذهن را درگیر کرده. آخر، وقتی مسئله ای ذهنمان را به خود مشغول می کند، می توانیم به راحتی از جا بلند شویم و چرخی بزنیم. اما ضرورتاً جای دوری نمی رویم، فقط چند قدم دورتر، دست ها را پشتمان درهم گره می کنیم و سرمان را تکان می دهیم، و همین که حرکت بدن قدری نشاط بیش تر به ذهن داد ــ مسئله حل شد، ترتیب و چینش ایدئال پیدا شد، استدلال صحیح ساخته شد، ایدهٔ مناسب به چنگ آمد ــ با عجله به پشت میزمان برمی گردیم و تا وقتی مشکلی دیگر ظاهر نشده همان جا می مانیم. …
منبع: متن کتاب