دور و دورتر

حالا حس می کرد داخل کلیسایی است، اما کلیسایی بناشده بر پایه های وحشت، چون حالا دیگر ناله های پراکنده هرازگاهی شدت می گرفتند، در مکان هایی همان قدر نزدیک که دور، ناله هایی آرام و در عین حال نافذ، ناله هایی که خطر تبدیل شدن به نعره را داشتند…ناله هایی که یک بار برای همیشه مرد را فلج کردند قبل از آنکه اولین چهره را ببیند: زنی را در سکرات موت. دور و دورتر، با فضای اسرارآمیز آخرالزمانی اش، یادآور آثار کافکاست. تصویرپردازی های غریب و مهیبش آثار برخی نقاشان سوررئالیست و روایتش برخی آثار دیوید لینچ را تداعی می کند. هفته نامه ٔ پابلیشرز ویکلی آن را «کابوسی پرتب وتاب و پرقدرت» توصیف کرده، «شاهکاری فراموش نشدنی از یکی از تأثیرگذاترین رمان نویسان معاصر کلمبیا» که شمار رمان هایش از عدد ده فراتر رفته و جوایز ادبی بسیاری نصیبش کرده است.
منبع: وب سایت نشر افق