از این رو، مخاطبان این کتاب نه فقط معماران بلکه تمام کسانی اند که روزی در جایی خانه کرده اند. این کتاب با رجوع به اندیشه های متفکران پدیدارشناسی معماری و همین طور تجربه ی زیسته ی ساکنان، به دنبال روشن تر کردن پاسخ این پرسش ها است:در خانه بودن چگونه تجربه ای است؟

نویسنده در این کتاب به بررسی واژة باغ از زوایای مختلف از زمان حضور در شعر کلاسیک فارسی تا بروز و بازتاب آن در نقاشی سنّتی ایران پرداخته است. در این مسیر روند تدریجی شعر در دوره های مختلف؛ طبیعت پردازی در شعر؛

او مجموعه های باارزشی از فرهنگ ها، قومیت ها و مكان های ایران عكاسی و منتشر كرده است، از جمله قشقایی ها، تخت جمشید، ابیانه، درنگ، بازارهای ایران، دماوند، ماسوله، شمال، بركناره، معماری ایران، اصفهان، كویرهای ایران، كردهای ایران و سرزمین ما ایران.