پژوهش حاضر تمرکز خود را روی نمایش نامه نویسی ـ میرزاده عشقی ـ می گذارد که خصلت انقلابی تئاتر را در آثار خود پیوسته حفظ می کند و در واپسین اثر خود به کمال می رساند». این کتاب تئاتر ایران در سال های بین 1285 تا 1304 را بررسی می کند.

اگر بخواهیم در میان هنرمندان سینما و تئاتر ایران به یک نام برسیم که هر دوی این هنرها توانا و شاخص باشد، بی شک بهرام بیضایی یگانه و یکه تاز است. او تنها چهره ی تاثیرگذاری است که در سینما و تئاتر آثاری را به روی پرده و صحنه آورده که همگی در زمره ی جاودانه های اثربخش تاریخ سینما و تئاتر این سرزمین، همواره به شمار می روند.