میخائیل بولگاکف “نویسنده روسی ( 1892ـ 1940) در این رمان با نگاه طنز، از بطالت محض، مشقات، کمبودها و ناهنجاری های زندگی در مسکو ـ در دهه 1920ـسخن می گوید”. سگ “در این داستان تمثیلی همان مردم روسیه است که قرن ها تحتستم و خشونت بوده، همچنین عمل پیوند دشوار برای تبدیل سگ به موجودی شبیهانسان، خود انقلاب است.

تصور اینکه نویسنده چیزی به کلی خیالی می نویسد اشتباه است. نویسنده نمی تواند با خیال چیزی بنویسد. البته نویسنده می تواند چیزی از کشف و شهود را مطرح کند که حتا زنده تر از واقعیت است.» این گفته ی یکی از قدیمی ترین رمان نویسان ایران است؛

مویان نویسنده ی چینی در سال 2012 برای آمیزش قصه های عامیانه با تاریخ و با عصر حاضر را از طریق رئالیسم وهمی برنده ی نوبل ادبیات شد دست از این مسخره بازی بردار اوستا مجموعه داستان کوتاهی است که به خوبی نشان میدهد چرا مویان را با گابریل گارسیا مارکز و میلان کوندرا مقایسه کرده اند اوج کار مویان تلفیق قدرتمند فانتزی با رئالیسمی بی رحمانه است…