در شانزده سالگی با پرویز شاپور، نویسنده، ازدواج کرد که حاصل آن پسری به نام کامیار(تنها فرزندش) که در سال ۱۳۳۱ به دنیا آمد. این ازدواج در سال ۱۳۳۴ به طلاق انجامید. آشنایی فروغ با ابراهیم گلستان، نویسنده و فیلمساز، پای او را به دنیای فیلم و سینما کشانید و تا پیش از مرگش در بهمن ۱۳۴۵ در “کارگاه فیلم گلستان” به عنوان تدوینگر فیلم مشغول بود.

در روزگار تیره و تار آلمانی ها پس از شکست در جنگ جهانی اول و همزمان با برآمدن سایه یاس و نومیدی در جامعه آلمان، مردی پس از شکست کودتایش در زندان نشسته بود و کتابی را می نوشت که قرار بود بعدها مبنای اندیشه رایش سوم شود و جهان را به کام جنگی جهانگیر بکشاند.

این کتاب دربرگیرندۀ دو گفتار تاریخی از دورۀ نادرشاه است که به دست دو نویسندۀ متفاوت نوشته شده و در همان سدۀ ۱۸م به زبان ارمنی ترجمه شده است. گفتار نخست به بیان رویدادهای دوران پایانی حکومت صفویان تا روزگار کریم خان زند می پردازد و درونمایۀ اصلی آن شرح برآمدن نادرشاه و دوران پر فراز و نشیب پادشاهی اوست.