کتاب «طومار جامع نقالی شاهنامه» اثر محمد شریف نایگلی، دومین طومار جامع کهن فارسی متعلق به 1245 هجری قمری و مقارن با اواخر عصر سلطنت فتحعلی شاه قاجار است که نسخه اصلی آن با عنوان «رستم نامه» در کتابخانه مجلس شورای اسلامی ایران نگهداری می شود.

این کتاب دربردارندۀ صد افسانه (فابل) و حکایت برگزیده از افسانه های کهن یونانی-لاتینی است که مولف، آن ها را به نظم و نثر فارسی برگردانده است. در این میان چند نمونه افسانۀ مشترک در ادبیات کهن و معاصر ایران نیز وجود داشته که نقل شده است.

در این کتاب به تصحیح و ترجمه رساله «المنقذ من الضلال» نوشته غزالی – مهم ترین اثر وی درباره سیر فکری خودش – پرداخته شده است. همچنین آرای این متفکر درباره تشیع مورد نقد قرار گرفته است.

رویکرد نویسنده در گفت وگوهای طولانی کتاب حاضر، که با استاد جلال ستاری در طول یک فصل زمستانی و شب های درازش داشته، همین سویه های نمادین اسطوره و تأثیر آن در ادبیات و هنر بوده است.