در جلد چهارم از مجموعه آثار نمایشی “یون فوسه” دو نمایش نامه ی “اسم” و “دیدار” به طبع رسیده است. نویسنده در این دو نمایش، حال و هوای همیشگی آثار خویش را در موقعیت های تازه طرح می کند و از این رهگذر، مسائل و بحران های کلیدی دنیای معاصر را به تصویر می کشد که از آن جمله است: زوال خانواده، هویت و آینده ی بشریت.

من در تن مادرم زندگی می کردم و اکنون او در اندیشه ی من زندگی می کند. من باید بمانم تا او بتواند زندگی کند. تا روزی که نوبت من نیز فرارسد به نیروی تمام و با جان سختی می مانم. امانت او به من سپرده شده است. دیگر بر زمین نیستم، خود زمینم و به یاری آن دانه ای که مرگ در من پنهانش کرده است باید بکوشم تا بارور باشم.

کتاب حاضر، فیلم نامه ای فارسی با داستانی پرمحتوا از نویسنده ای معروف است. این داستان دو پیام دارد که پیام محوری آن نهایت برده کشی و استثمار است و استثمار ملت ها و بهره کشی از آن ها و پیام دیگر آن الیناسیون (خودباختگی) است.

از داستان گاو او (در مجموعه عزاداران بیل)، فیلمی به همین نام ساخته شده است که موفقیتی جهانی یافت. ساعدی تحصیلات خود را با درجه دکترای پزشکی، گرایش روان پزشکی در تهران به پایان رساند. نویسندگی را از سن ۱۶ سالگی آغاز کرد و سال های زیادی را به نمایش نامه نویسی و داستان نویسی فارسی گذراند.