کمدی الهی (3 جلدی قاب دار)

کُمدیِ الهی (ایتالیایی: Divina Commedia) منظومه ای روایی به زبان ایتالیایی از دانته آلیگیری است که نگارش آن حدود سال ۱۳۰۸ میلادی آغاز شد و حدود سال ۱۳۲۱، اندکی پیش از مرگ نویسنده، به پایان رسید. این اثر به طور گسترده برجسته ترین اثر ادبیات ایتالیایی و یکی از بزرگ ترین آثار ادبیات غربی دانسته می شود. تصویر خیال پردازانهٔ این منظومه از زندگی پس از مرگ بازتاب دهندهٔ جهان بینی قرون وسطایی است، آن گونه که تا سدهٔ چهاردهم در کلیسای غربی وجود داشت. این اثر به تثبیت زبان توسکانی، که منظومه به آن نوشته شده است، به عنوان گونهٔ معیار زبان ایتالیایی کمک کرد. کمدی الهی به سه بخش تقسیم می شود: دوزخ، برزخ و بهشت.
این منظومه وضعیت روح پس از مرگ را بررسی می کند و تصویری از عدالت الهی ارائه می دهد که در آن هر فرد متناسب با اعمال خود مجازات می شود یا پاداش می گیرد. اثر سفر دانته را از میان دوزخ، برزخ و بهشت روایت می کند. از نظر تمثیلی، منظومه نمایانگر سفر روح به سوی خدا است؛ سفری که با شناخت و طرد گناه در دوزخ آغاز می شود، با زندگی توبه کارانهٔ مسیحی در برزخ ادامه می یابد و سپس با عروج روح به سوی خدا در بهشت به انجام می رسد. دانته از الهیات و فلسفهٔ کاتولیکی قرون وسطی، به ویژه فلسفهٔ تومیستی برگرفته از مدخل الهیات اثر توماس آکویناس، بهره می گیرد.
در منظومه، دانتهٔ زائر سه راهنما دارد: ویرژیل که نمایندهٔ عقل است و در سراسر دوزخ و بخش عمدهٔ برزخ او را راهنمایی می کند؛ بئاتریس که افزون بر الهیات، فیض و ایمان، نمایندهٔ مکاشفهٔ الهی است و از پایان برزخ به بعد او را هدایت می کند؛ و برنارد کلروو که نمایندهٔ عرفان تأملی مسیحی و ارادت به مریم است و دانته را در سرودهای پایانی بهشت راهنمایی می کند.
منبع: ویکی پدیا