هایدگر و نازیسم

کتاب هایدگر و نازیسم واکنش بی سابقه ای در محافل دانشگاهی و رسانه های عمومی اروپا برانگیخت و فیلسوفی چون ریچارد رورتی آن را پادزهر شگرفی در برابر دفاعیه های طفره آمیز از هایدگر دانست. در اینکه هایدگر نازیسم و هیتلر یعنی نمادهای شر مطلق در عصر ما را برگزید جای تردید نیست اما روایت رسمی همواره با این توجیه که پیوند هایدگر با نازیسم امری گذرا و بی ارتباط با فلسفه ی او بود سعی در دفاع از او داشته است. فاریاس در این کتاب که نتیجه ی بیش از ده سال پژوهش گوشه گیرانه و بی هیاهو در کنج بایگانی ها و کتابخانه های سراسر اروپا است این روایت رسمی را زیر سؤال می برد. او به طور مستند نشان می دهد اولاً پیوند هایدگر با نازیسم امری گذرا و محدود به دوره ی ریاست او در دانشگاه فرایبورگ نبود بلکه تا پایان جنگ جهانی دوم و شکست نازیسم ادامه یافت. ثانیاً انتخاب هایدگر رخدادی فرعی و تصادفی نبود بلکه ریشه در همخوانی فلسفه ی او با ایدئولوژی نازیسم داشت آثار و اندیشه های بعدی هایدگر نیز نشان دهنده ی باور دیرپای او به برتری زبان و فرهنگ آلمان رسالت تاریخی آن و به گفته ی خودش «عظمت و حقیقت درونی نازیسم» است باوری که تا پایان عمر از آن دست برنداشت. خشم هواداران هایدگر از این کتاب بی دلیل نیست. فاریاس با اسناد و مدارک فراوان روابط هایدگر با نازی های آلمان و فاشیست های ایتالیا را نشان داده و حقیقتی را که تاکنون در لفافه ی پژوهش های فضل فروشانه ی آکادمیک از مردم پنهان شده بود به داوری عموم گذاشته است. از این پس هرگونه لاپوشانی و تفکیک میان هایدگرِ فیلسوف و هایدگرِ نازی ناممکن است. منبع: پشت کتاب