پرده ی نقره ای: جامعه شناسی سینما در ایران

نخستین مکان نمایش فیلم برای عموم در تهران در 1283 دو سال پیش از صدور فرمان مشروطیت افتتاح شد. در آن جامعه ی ایران عمدتا جامعه ای روستایی و سنتی بود. اکنون آن جامعه ی روستایی و سنتی به جامعه ای نیمه توسعه یافته با جمعیت انبوه شهرنشین و نهادها و روابط اجتماعی بسیار پیچیده تر بدل شده است . و این کتاب می کوشد تا تحلیلی از معرفی و گسترش سینما همچون یک نهاد فراغتی صنعت فرهنگی و هنر ملی در جامعه و فرهنگ ایران در این دوران به دست می دهد. مولف این دوران را به هفت دوره ی پیدایش تثبیت گسترش و مرد می شدن تزلزل جایگاه بازسازی توسعه ناپایدار و احیای محدود سینماروی و رونق سینمای خانگی تقسیم کرده و رابطه ی میان سینما با فرهنگ و سیاست نقش و جایگاه سالن ها و مخاطبان سینما از آن زمان تاکنون و چگونگی گسترش آن در سویه های گوناگون جامعه ی ایران را در این هفت دوره بررسی کرده است .
منبع: پشت کتاب