واحه زمردین

در این مجموعه برگزیده ای از سروده های “سهراب سپهری “با ترجمه ای از “داریوش شایگان “به زبان فرانسه، گردآمده است .در مقدمه کتاب که ترجمهگلی ترقی است خاطر نشان شده است” :تمام مضامین اصل جغرافیای شاعرانهسپهری در این شعر “نشانی “خلاصه شده است .دوست ما را به پای چشمهاساطیر زمین رهمنون می شود و اسطوره به پرسش “چرا “پاسخ نمی دهد بلکهجوابگوی سوال “از کجا “است .یعنی اسطوره پیوسته به مبدا اشاره دارد وشاعری که به مبدا دست می یابد به کودکی خود دست یافته است و از آنبانوی آغازین است که شاعر کودکی خود را می طلبد :حرف بزن، ای زن شبانهموعود /!زیر همین شاخه های عاطفی باد/ کودکی ام را به دست من بسپار .”