فرهنگ توصیفی زبان شناسی پیکره ای

زبان شناسی پیکره ای به عنوان حوزه ای بینارشته ای با بررسی حجم وسیعی از داده های طبیعی زبان، هم در زبان شناسی نظری و هم در دیگر حوزه های مرتبط با زبان چون آموزش زبان، ترجمه، فرهنگ نگاری، جامعه شناسی زبان، روان شناسی زبان و مانند آن زمینه های پژوهشی بی شماری را پیش رو می نهد. زبان شناسی پیکره ای در مطالعات نظری زبان از یک سو مرجع صدور نظریه های زبانی است و از سوی دیگر می تواند با شواهد مستدل فرضیه ها و نظریات مطرح را رد یا تأیید نماید. این حوزه همچنین در پردازش زبان طبیعی زیرساخت های لازم جهت فعالیت های مرتبط با تعامل رایانه و زبان طبیعی را فراهم می آورد. فرهنگ توصیفی زبان شناسی پیکره ای به معرفی واژه های تخصصی زبان شناسی پیکره ای و کلیدواژه های مرتبطِ حوزه های وابسته پرداخته است و تلاش دارد تا زمینۀ مشترکی را میان تمام پژوهشگران درگیر در این حوزۀ بینارشته ای فراهم آورد.
منبع: پشت کتاب