عقاید یک دلقک

در خانه من همه چیز آجری رنگ است: درها، کاغذدیواری، کمددیواری. اگر زنی با رب دوشامبر سرخ آجری هم روی آن کاناپهٔ سیاه می نشست، خوب به این فضا می آمد. ظاهرآ شدنی هم هست، فقط این که… امراض من صرفآ به مالیخولیا و سردرد و تنبلی و توانایی رازآمیز تشخیص بوها از پشت تلفن محدود نمی شود. وخیم ترین مرضی که دارم تمایلم به تک همسری است. تنها یک زن هست که می توانم با او همهٔ آن کارهایی را بکنم که مردان با زنان می کنند: ماری. و از زمانی که او از پیش من رفته، مثل راهب ها زندگی می کنم، تنها با این تفاوت که من راهب نیستم. بارها به این موضوع فکر کرده ام که به روستا بروم و از پدر روحانی مدرسهٔ سابقم مشورت بخواهم، ولی تمام این جماعت آدمیزاد را موجودی چندهمسری می دانند (برای همین است که این طور سفت وسخت از تک همسری دفاع می کنند). لابد من به نظرشان هیولایی خواهم آمد و توصیه شان هم چیزی نخواهد بود مگر اشاره ای تلویحی به جاهایی که به نظرشان می توان در آن عشقی برای فروش یافت.
منبع: متن کتاب