دستور زبان فارسی بر اساس نظریه ی گروه های خودگردان در دستور وابستگی

در این کتاب در چارچوب نظریه ی صورت گرای وابستگی، هر ساخت نحوی در زبان فارسی نوشتاری رسمی، به هسته و وابسته هایش تجزیه می شود، و روابط وابستگی میان آن ها نمایش داده می شود. تلاش برای ارائه ی تحلیلی مدلل و مبتنی بر روابط وابستگی، در نهایت مؤلف را به نظریه ای رساند که تحت عنوان نظریه ی گروه های خودگردان از آن یاد کرده است. دو فرض اصلی این نظریه چنین است: اولاً هر ساخت نحوی، چه جمله باشد و چه گروه کوچک تری همچون گروه اسمی یا صفتی و غیره، در نهایت فقط از پنج نوع عنصر تشکیل می شود که عبارتند از یک هسته، به علاوه ی صفر تا چهار وابسته (شامل یک تا چند متمم اجباری، متمم اختیاری، افزوده ی خاص، و افزوده ی عام)، و ثانیاً روابط نحوی در درون هر ساخت صرفاً از طریق شرحِ روابط وابستگی در میان همین پنج عنصر نمایش داده می شود.ایـن کتـاب بـرای دانشجـویان رشته هـای ادبیـات فـارسی، زبان شنـاسی، و پـردازش زبان (رشته هـای کامپیوتـر) مقاطع کارشناسی تا دکترا قابل استفاده خواهد بود.
منبع: وب سایت نشر نشر مرکز