با کودکان شاهنامه بخوانیم

این کتاب سه بخش اصلی دارد که هر کدام شامل مضامین و موضوعات مرتبط است. بخش نخست با عنوان «شاهنامه به مثابه امر ملی» ایده اصلی و دستگاه نظری نویسنده را توضیح می دهد. رنجبر درخشیلر در این فصل به موضوعاتی همچون نقش داستان و ادبیات در شکل گیری هویت ملی و نمونه های تاریخی آن در ایران و جهان می پردازد. همچنین با نگاهی موردی به سه نمونه از «ادبیات کودک» یا «کودک در ادبیات»، یکی قصه معروف «ماهی سیاه کوچولو» اشعاری از فروغ فرخزاد و سهراب سپهری، به تأثیر نگاه انسان ایرانی معاصر به کودک می پردازد؛ نگاهی که بیشتر آلوده به سیاست و آرمان های ایدئولوژیک و یا به کلی فاقد مبنای هویتی و زمینه مند است.
نویسنده همچنین مروری نیز بر آثار مبتنی بر شاهنامه برای کودکان داشته است و با نقد محتوایی و شکلی برخی از این آثار، خصوصاً داستان هایی که با ساده سازی و ساده نویسی این اثر حماسی، سعی در مناسب سازی آن برای گروه های سنی مختلف داشته اند، ادعا می کند که این اقتباس ها و ساده نویسی ها و حتی تصویرسازی ها اغلب آمیخته به خطا و کژفهمی از عمق و معنای شاهنامه هستند. نویسنده در عوض پیشنهاد می کند که آموزش شاهنامه بر اساس انتخاب و آموختن خودِ ابیات باشد تا کودکان و نوجوانان ارتباطی بی واسطه با این اثر سترگ ملی بیابند و علاوه بر یادگیری صحیح خوانی و افزایش دایره لغات و توسعه ادبی، هویت و خودباوری ملی نیز در آنها تقویت شود.
فصل دوم کتاب به طرح برنامهٔ کاربردی نویسنده برای آموزش شاهنامه به کودکان و نوجوانان می پردازد و راهکارهای عملی را همراه با پرسش ها و نکاتی که باید مدنظر قرار گیرد، به میان می آورد. محتوای این بخش بر اساس بینش شخصی نویسنده و تجربه عملی اش از برگزاری کارگاه های شاهنامه خوانی برای گروه های سنی مختلف نوشته شده است.
در فصل آخر، نویسنده گزیده هایی از ابیات و داستان های شاهنامه را مناسب حال گروه سنی ده تا هفده سال می آورد. از جمله این گزیده ها، داستان کیومرث، جمشید، طهمورث، فریدون، ضحاک، رستم و … است که عیناً از شاهنامه انتخاب شده اند و نویسنده نیز آنها را با لحن گیرا و جذابی، بلندخوانی کرده که به صورت رمزینه (کیوآرکد) در آغاز هر گزیده قرار گرفته اند تا راهنمایی برای صحیح خوانی ابیات باشند.
منبع: وب سایت خبر آنلاین