بعد مرگ (پالتویی)

آن موقع شصت وپنج سال داشت و سال های سال بود مدام سرفه پشتِ سرفه می کرد. کسی به سیگار کشیدنش گیر نمی داد. خبر سرطانش احدی را شوکه نکرد. او، در این چهل سالِ زندگی با اعمال شاقه، آرام آرام و بی وقفه تباه شده بود. داستان زندگیِ مادرم اصلاً یک جورهایی همین داستانِ تباهیِ مادام العمرش است. و داستانِ زندگیِ من هم به تار و پود همین داستان، یعنی داستان تباهیِ او، گره خورده است. این داستانی ست که نقشی محوری در فهم من از خودم و دیگر آدم های دنیا دارد. همین داستان، یا لااقل، نقش من در این داستان است که نمی گذارد هرگز مادرم را از دست بدهم.
منبع: منبع: وب‌سایت نشر گمان