کتاب حاضر با نگرشی فمینیستی نگارش یافته است. نویسندگان کتاب مانند بسیاری دیگر از زنان فرهیخته، به جامعه شناسی رسمی و رایج نگاهی انتقادی دارند. بهاعتقاد این دو نویسنده (نویسندگان کتاب) جامعه شناسی نیز مانند علوم دیگر، جانب دار است و در نظریه ها و پژوهش های مرد محورانه خود همواره زنان را نادیدهگرفته یا تصویری نادرست از آنها به دست داده است.

نگارنده در این پژوهش ابتدا اوضاع مملکت را در عصر افشاریه و زندیه خاطرنشان ساخته، سپس چهره ی فرهنگی، خانوادگی، جنسی، سیاسی، اجتماعی و اقتصادی زنان را در این دوره بازگو می کند. به تصریح وی: “سال های مورد تحقیق این کتاب ـ عصر افشاریه و زندیه ـ تاریخ وضعیت غم بار و بدتر از دوره صفویه ی زنان ایرانی است؛

«آرایش، مد و بهره کشی از زنان» مجموعه ای انتقادی درباره پیوند صنعت زیبایی و مد با نقش های جنسیتی و مناسبات اقتصادی است. نویسندگان از زاویه ای فمینیستی و اجتماعی بررسی می کنند که چگونه استانداردهای ظاهری می توانند به فشار فرهنگی، مصرف گرایی و بهره برداری از کار و بدن زنان تبدیل شوند.