ما هزاران بار قهوه نوشیده ایم و فنجان را به سمت قلبمان زیر و بالا کرده ایم، کارت های تاروت را بُر زده ایم و در جستجوی رازی بزرگ به کف دست هایمان خیره شده ایم؛ اما آینده پیش بینی نشد! شاید چون توقع زیادی از آینده داریم. اگر فکر کنیم آینده همان گذشته ای است که ما را پیرتر نشان می دهد، شاید پیشگویی ساده تر و دقیق تر بشود.

داستان های این مجموعه، با وجود داشتن بن مایه های مشترک، فضاسازی و قصه پردازی های گونه گون و متفاوت دارند. در این ده داستان مسائل اجتماعی و بحران های حال حاضر زندگی انسان، تردیدها، خوشی ها و ناخوشی ها، بیم و امیدهای آدم ایرانی در آستانه ی قرن جدید به ده شکل مختلف روایت شده اند. در سال پایانی قرن چه کردیم؟ کجا بودیم و به چه می اندیشیدیم؟

مجموعه داستانهای کوتاه غزاله علیزاده است و در چاپ های گذشته به نام «با غزاله تا ناکجا» منتشر می شد.