به اطراف خود نگاه کرد گویی نخستین بار بود که جهان رنگارنگ بود جهان شگفت انگیز بود و رازناک، این جا نیلی، آن جا زرد، این جا سبز، آسمان جاری، رود جاری، بیشه زار سر برکشیده، کوهستان سربرکشیده، همه زیبا، همه رازناک، جادویی. و در آن میان او، سیدارتای بیدار، در راه رسیدن به خود.

نویسنده در قامت این اشراف زاده ی سالخورده شخصیتی پرتناقض خلق کرده است، موجودی هم پیرو مد و هم فرسوده و کهنه، هم پیر و هم کودک خیم، موجودی که از یک سو فراموشکار است و از سوی دیگر دروغ های شاخدار می گوید. در یک کلام، داستایفسکی یک «دایی جان» آفریده است که خود را با ناپلئون مقایسه می کند و انگلیسی ها را به باد ناسزا می گیرد.

در هر صفحه از این کتاب، فورد با حکمت عمیق و داستان هایی واقعی، پرده از این راز برمی دارد که پذیرش نیمه ی تاریک وجودمان، ما را به سوی روشنایی و عشق به خویشتن هدایت می کند. این کتاب دعوتی است برای تمام کسانی که جویای رشد معنوی و بازگشت به یکپارچگی درون اند؛

کُمدیِ الهی (ایتالیایی: Divina Commedia) منظومه ای روایی به زبان ایتالیایی از دانته آلیگیری است که نگارش آن حدود سال ۱۳۰۸ میلادی آغاز شد و حدود سال ۱۳۲۱، اندکی پیش از مرگ نویسنده، به پایان رسید. این اثر به طور گسترده برجسته ترین اثر ادبیات ایتالیایی و یکی از بزرگ ترین آثار ادبیات غربی دانسته می شود.