تاريکي، زني مي خندد، کوتاه، بلند، دوباره کوتاه تر و رفته رفته صحنه روشن ميشود:زن، تقريبا چهل ساله، روي مبل نشسته و بر دست چپش تکيه داده است. مي خندد. کوتاه و بلند. از نو مي خندد.

ساموئل پیکرینگ، نویسندۀ کتاب نامه هایی به یک معلم، کسی است که الهام بخش شاگردش، تام شولمن، در نوشتن فیلم نامۀ این فیلم بوده است. پیکرینگ، به واسطۀ شخصیت فعال و ماجراجویش، در کشورهای مختلفی تدریس کرده و حتی برای تدریس در یکی از دانشگاه های ایران هم از او دعوت شده است.

هم هنگام، امیل زولا در قالب شخصیتی به نام ساندوز که چندی است مفتون داستان نویسی شده بر آن می شود تا شرح زندگانی این نقاش و دوستان صاحب سبکش را، در چارچوب رمان تحریر کند. اما دست توانمند روزگار، طرحی دیگر برای کلود رقم زده و این سرخوشی و دلدادگی گرفتار هزارتویی می شود سرشار از خیانت ها و ستاره سوختگی.

می شد یک تکه از فرمان را، کمی تار، تشخیص داد. پل با خودش فکر کرد دوچرخه ی ژولی. هوا صاف بود و کاج های نقره ای دامنه ی دید را خط خطی می کردند.