خواب دایی جان

«خواب دایی جان» آینه ی تمام نمای استعداد بی همتای داستایفسکی در هجو و طنز است. شخصیت شازده ک. را باید نمود آشکار هنر هجوپردازی او دانست. شازده، پیرمردی که پیوسته می کوشد جوان جلوه کند، در واقع سوژه ای است که می توان ردپایش را تا کمدی های قرون پیشین و حتی در بالاگان روسی هم دنبال کرد. نویسنده در قامت این اشراف زاده ی سالخورده شخصیتی پرتناقض خلق کرده است، موجودی هم پیرو مد و هم فرسوده و کهنه، هم پیر و هم کودک خیم، موجودی که از یک سو فراموشکار است و از سوی دیگر دروغ های شاخدار می گوید. در یک کلام، داستایفسکی یک «دایی جان» آفریده است که خود را با ناپلئون مقایسه می کند و انگلیسی ها را به باد ناسزا می گیرد.
منبع: منبع: پشت کتاب