ویتسک

گئورگ بوشنر، نویسنده، پزشک و طبیعت پژوه عدالت خواه آلمانی است که از پایه گذاران نمایشنامه نویسی مدرن اروپا در قرن نوزدهم به شمار می رود. از بوشنر سه نمایشنامۀ مهم به جا مانده که وُیتْسِک شناخته شده ترین آنهاست، اثری که تنظیم نهایی اش به دلیل مرگ زودهنگام او در بیست و سه سالگی ناتمام ماند.
وُیتْسِک شاهکار بوشنر، یکی از رادیکال ترین و پیشروترین آثار تاریخ نمایشنامه نویسی است. اثری که دهه ها پیش از شکل گیری رسمی تئاتر مدرن، زبان، ساختار و قهرمان درام کلاسیک را به چالش می کشد. نمایشنامه با صحنه هایی کوتاه و از هم گسسته زندگی سربازی فقیر و فرودست را روایت می کند که زیر فشار فقر، قدرت نظامی، بی اخلاقی علمی و تحقیر اجتماعی، به تدریج دچار فروپاشی می شود. ویتسک نه قهرمانی تراژیک به معنای کلاسیک، بلکه انسانی عادی است که در هزارتویی از مناسبات نابرابر گرفتار شده؛ انسانی که جسم اش میدان آزمایش است و روح اش عرصۀ سلطه. بوشنر با زبانی ساده و صریح، نشان می دهد چگونه علم و قدرت می توانند به ابزار سرکوب بدل شوند و فقر نه یک وضعیت اقتصادی صرف بلکه شکلی از حذف انسانی است. سیر داستان ویتسک نه نقطۀ اوج یک درام بلکه نتیجۀ منطقی جهانی است که امکان دیگری برای زیستن باقی نگذاشته است.
وُیتْسِک پیش درآمدی است بر ناتورالیسم و اکسپرسیونیسم، و الهام بخش نسل هایی از نمایشنامه نویسان و نظریه پردازان، از برتولت برشت تا تئاتر معاصر بوده است. متنی که همچنان، با گذشت نزدیک به دو قرن، پرسش های بنیادینش دربارهٔ قدرت، جنون و مسئولیت اجتماعی چنان زنده و تکان دهنده باقی مانده که انگار همین دیروز نوشته شده است.
منبع: منبع: پشت کتاب