مرغ دریایی

کتاب حاضر، نمایش نامه ای است در چهار پرده از “آنتون پائولو ویچ چخوف، نویسنده ی روس، که در 1896 در مسکو روی صحنه آمد. نمایش نامه، ترکیبی است از رئالیسم و سمبولیسم. جریان نمایش نامه از این قرار است: “کنستانتین”، “پسر بازیگر مشهوری، برای دست یابی به افتخار قصد دارد نویسنده شود و با کسب افتخار بتواند با “نینا”، همسایه اش، ازدواج کند. او می خواهد بر صحنه ای روستایی، یکی از نوشته های خود را به نمایش درآورد؛ اما مادر نویسنده چنان اجرا را به هم می ریزد که مرد جوان چاره ای جز سکومت نمی بیند. این ناکامی موجب می شود “نینا” هم از “کنستانتین” روی بگرداند و همین امر موجبات خودکشی “کنستانتین” را فراهم می آورد. گفتنی است “چخوف” در این اثر، آدم هایی را نشان می دهد که آرمانی بی تناسب با امکانات خویش دارند، و تازه زمانی هم که تصادفا به توفیقی دست می یابند، احساس بیهودگی آن ها را درهم می شکند. این آدم ها، نمونه هایی هستند از مردم روسیه ی قرن نوزدهم: موجوداتی مضطرب و شیفته ی چیزهای تازه که قادر به عملی کردن تصورات خود نیستند. آن ها، شبیه به مرغ گاکی (مرغ دریایی) ـ که چون نمادی از آزادی بر فراز دریاچه در پرواز است اما به دست صیادی شکار می شود ـ به طور مبهم احساس می کنند که زندگی رویایی بیش نیست.