گدا

داستان “گدا” شرح مختصری از مصیبت روشنفکران جهان سوم است. روشنفکرانی که درجوانی پرشور و آرمان خواه اند و در میان سالی نومید و محافظه کار می شوند و ـ اگر زنده بمانند ـ در پیری گرفتار عذاب وجدان می شوند و به حکمت و عرفان روی می آورند. نویسنده در “گدا” تعارض درونی روشنفکری را نشان می دهد که آرمان های دوره ی جوانی اش را به دیده تمسخر می نگرد و درعین حال از زندگی به ظاهر آسوده و بی دغدغه خود دل زده و بیزار ستایش بیزاری که با عذاب وجدان همراه است او را گرفتار ماجراهایی می کند که به انحطاط اخلاقی اضمحلال روحی و روانی می انجامد.