کارگران دریا (پالتوئی)

در چهاردهم ماه مه 1859، ویکتور هوگو در نامه ‏ای به پسرش شارل می ‏نویسد: «برای نگارش کتاب جدیدم (کارگران دریا) می ‏خواهم به جزیرۀ سِرک بروم.» وی نخست در این جزیرۀ کوچک و سپس در جزیرۀ گِرنِزه، واقع در کانال مانش، اقامت می ‏گزیند و پس از وقفه ‏ای چند سرانجام در آوریل 1866 کتابش را به پایان می ‏رساند. در آن دوران، افسانه ‏هایی که هوگو از بومیان این جزایر می ‏شنود منبع الهامی برای آفرینش این شاهکار ادبی می ‏شود. این اثر حماسۀ دریاست و نبرد انسان با طبیعت سرکش، حماسۀ دلدادگی است و از خود گذشتگی. هوگو خود دربارۀ اثرش می ‏نویسد: «حتی آن که از چنگال دریا رهایی یابد از چنگال زن رهایی نمی ‏یابد؛ موضوع کتاب این است.»
این رمان، چه به لحاظ نگارش آن چه به لحاظ گزینش چشم اندازها و محتوا، حاکی از تبعید خود خواسته و خلوت گزینی نویسندۀ آن است که اثرش را به جزیرۀ گِرنِزه و دریانوردان شریفش پیشکش می ‏کند.
منبع: منبع: پشت کتاب