این عکس ناقابل را

عکاسان خانگی به طور معمول موقع عکس گرفتن دوربین را افقی نگه می داشتند که این روش عادیْ امتیازی بزرگ با خود همراه داشت که می توانستند چشم انداز وسیعتر و کاملتری از محل و نحوه ی زندگی مردم را نشان بدهند، آداب لباس پوشیدن و معاشرت کردن و نشست وبرخاست و مهمانداری و بچه بزرگ کردن و رخت شستن و پیک نیک رفتن و کار و زندگی و خوشبختی و بدبختی… عکس هایی که اینجا به طور عمده اندرونی اند و خبر چندانی از عکس های بیرونی، عکس هایی از زندگی اجتماعیِ عامه ی مردم در خیابان ها، نیست، عکس هایی که همچنان باید آنها را در بایگانی عکاسان حرفه ای پیدا کنیم، نه در آلبوم های خانگی. آلبوم های معمولاً چندتایی و گاه چندین تایی در هر خانواده، جیبی و چسبی و سگکی با کاغذهای پوستیِ نقشدار برای جلوگیری از چسبیدن عکس ها به هم، یا عطف فنری یا دوخته یا پیچ های پلاستیکی، نفیس ها و گرانقیمت ها با کارخانه ی کوچکی که توی جلد جاسازی شده بود و با باز کردنِ جلدِ آلبوم ملودیِ همه پسند و نوستالژیک پخش می کرد.
منبع: وب سایت نشر بیدگل