دوست مرحوم من

کتاب حاضر، رمانی روسی است که با زبانی ساده و روان نگاشته شده است. نویسنده در این داستان با توصیف مناسب جزئیات و فضاسازی خواننده را در تمام سطرها با خود همراه می کند. در داستان می خوانیم: «اگر سیگار کشیده بودم، شاید راحت تر می گذشت. اگرچه عمدتاً زمان متعاقب قهرها و فوران دل زدگی های زندگی را یکی دو سیگاری همراهی می کند، دود سیگار و نیکوتینش نه چاشنی زندگی که مثل کندری که همین طور برای خودش بسوزد، فقط مایه حواس پرتی است و شاید حتی به کمکم بیاید که سوسوی سرخوشی ای را تشخیص دهم که در این وجود ادامه یافته حضور دارد. اما شروع دود کردن برای من که از دوران نوجوانی به سیگار لب نزده ام، حالا که سی سال از عمرم گذشته است، احتمالاً فقط نشانی از حماقت و بلاهت باشد».